Op deze pagina vindt u informatie over
onze vieringen van 2007.

Voor de vieringen van 2008:

jaarthema:  worden als een kind

Zin om mee te vieren?, klik hier!

Vieringen: iedere eerste zondag van de maand om 10.30 uur.

Vieringen in de Michaëlskerk zijn bedoeld en gemaakt voor het hele gezin. Dus ook voor kinderen is er altijd iets te beleven in het Liturgisch Theater, waarin de vaak niet eenvoudige symboliek van het verhaal is omgewerkt tot herkenbaar spel.  Kinderen in de basisschoolleeftijd kunnen de vieringen heel goed meemaken.

  Parkeren is geen probleem op Oosterland; in de dorpskom geldt een parkeerverbod, maar op honderdvijftig meter afstand van de kerk is ruime parkeergelegenheid aan de Keizerspoeldijk.   (klik hier voor een routebeschrijving)

-- let op: het inzingen begint om 10.15 uur --

In het jaar 2007 hebben de vieringen in de Michaëlskerk van Oosterland - Wieringen als thema: 'Worden als een kind'. Iedere viering is opgebouwd rond een bijbelverhaal waarin een kind of jongere de hoofdrol speelt. Soms is zo'n kind hoofdpersoon, soms object van hoop, wanhoop, verlangen of droom. En soms is het beoogd slachtoffer. Dat zijn de moeilijkste verhalen omdat ze over dingen gaan waar we het maar liever niet over hebben. Een kind hoort gelukkig te zijn en ouders horen gelukkig te zijn om hun kind ....

Teksten en liederen in deze viering vullen elkaar aan en vormen samen één geheel. Nieuwe liederen werden bij het thema geschreven door Karen Hagg. Iedereen die nieuwsgierig is wat 'worden als een kind' een volwassen mens oplevert is van harte welkom. Een klein gezelschap zangers uit het Museumkoor onderleiding van Kees Klein zorgt voor de vocale ondersteuning, begeleid door organist Jan Dekker en contrabassist Gerard Gerritse.

Het bijbelboek Genesis vertelt in hoofdstuk 22 een raar verhaal. God wil Abraham op de proef stellen en vraagt hem zijn zoon Izaak te offeren op de berg Moria, drie dagreizen ver. En Abraham gaat! Wat is dat voor een god die zulke wrede eisen stelt en wat is dat voor een vader die daar op ingaat? Zorgvuldig wordt beschreven hoe Abraham hout en vuur, touwen offermes meeneemt. Knechten reizen mee om alles ter plekke af te leveren en het offerkind draagt het brandhout voor zijn eigen vernietiging de berg op. Het is een luguber en wrang tafereel. Op het laatste moment voorkomt de engel van de Heer de offerdood van Izaak. Eind goed, al goed.

Maar de lezer vraagt zich wel af wat het doel van deze vertelling is. Is het geschreven omdat bij de Israël omringende volkeren het offeren van kinderen gebruikelijk was? Maar wat zou zo'n primitief verhaal ons nu nog te zeggen kunnen hebben? De werkgroep met jongeren heeft zich lang over deze vraag gebogen. In de viering vertelt Izaak als zeventienjarige wat hem als kind is overkomen. Hij kijkt terug op die bizarre gebeurtenis in een stuk solotheater. In drie hoofdstukjes 'Begrijp jij er iets van?' geven werkgroepleden hun visie op het verhaal en zo ontstaat een mix van gedachten.

De werkgroep heeft ook gezorgd voor een hedendaagse uitwerking in een beklemmend spel: 'Mijn vaders geloof', waarin Mark Zijlstra als vader, Saskia Helder als moeder en Job Volkers als kind de gastrollen vervullen. Omdat in het reguliere liedmateriaal voor de kerken weinig aansluiting werd gevonden, hebben Karen Hagg en Bob Steenstra speciaal voor deze gelegenheid nieuwe liedteksten geschreven die worden uitgevoerd door een solist, Museumkoor en Kindercantorij onder leiding van Kees Klein. Dries Post begeleidt op orgel, Gerard Gerritse op contrabas.

In de serie over kinderen in de bijbel horen we op 4 maart 2007 het verhaal van de 12-jarige Jezus in de tempel. Zijn ouders weten niet waar hij is en zijn dagenlang naar hem op zoek. Gek van ongerustheid vinden ze hem in de tempel, waar de geleerden opkijken van zijn wijze vragen. Als je tussen de regels door leest, vertelt dit verhaal over de reis die alle ouders met hun kind maken en dan blijkt het ook over ons vandaag te gaan.

Als je een kind krijgt wil je het toch graag vasthouden en beschermen tegen alle kwaad? Toch weet je dat je je kind moet loslaten, dat het zijn eigen weg moet leren gaan. Over die reis met alle mooie en moeilijke momenten gaat het in deze viering, die als titel meekreeg: "Iets aan een kind heeft vleugels". De werkgroep maakte samen met ds. Karen Hagg een viering vol afwisseling voor klein en groot : een spel over een moeder die haar kind wil vasthouden, voor kinderen een verhaal met schilderijen over het kleinste eendje, eigen teksten over loslaten, over de vragen van kinderen en grote mensen, uitlopend op de doop van Berend, zoon van Chris en Marlies Karman uit Den Oever.

Bij dit alles zijn prachtige liederen gekozen, voor en met de kerkgangers gezongen door Museumkoor en Kindercantorij onder leiding van Kees Klein. Het orgel wordt bespeeld door Jan Dekker.

‘Het is niet moeilijk om moedig te zijn, maar het is wel moeilijk om het altijd te zijn’, is een uitspraak van de Franse schrijver Honoré de Balzac. Die uitspraak is geheel van toepassing op het leven van de bijbelse herdersjongen David die het tot koning bracht. Het is alsof de bijbelschrijver met David's levensbeschrijving wil zeggen: niemand houdt het volop de toppen van zijn kunnen te leven. Grote moed naast lafhartigheid, inzicht naast blunders, een grote mond naast een klein hart ... het zit allemaal gevangen in één mens.

Vandaag vertelt en speelt een jongerenwerkgroep scènes uit het leven van de jonge David: hoe hij uitverkozen wordt om Israëls koning te worden, hoe hij zijn broers in het legerkamp bezoekt en het opneemt tegen de Filistijnse reus Goliath. Niet één van Saul's officieren en soldaten ziet er heil in het gevecht met Goliath aan te gaan. David mag dan klein zijn, hij beschikt over een ontzagwekkend godsvertrouwen dat hem helpt met list en inzicht de reus te verslaan. Het maakt hem op slag beroemd en geliefd bij zijn volk. In vijf korte scènes maken de kerkgangers kennis met David's moed en vertrouwen, maar ook met zijn muzikaliteit!

‘Vertrouwen’ is ook het sleutelwoord dat de hele viering door een rol speelt in teksten en spel. Voor de kinderen komt dat tot uiting in het liturgisch theater over Joris die de draak verslaat. In het hoofdstuk 'Leven op vleugels' vertellen de werkgroepleden over de angst voor hedendaagse Goliath's en hoe daar mee om te gaan.

De liederen -uitgevoerd door Museumkoor, Kindercantorij en solisten- zijn zorgvuldig bij het thema gezocht en sommige zelfs nieuw geschreven.

Op zaterdag 7 april a.s. om 21.30 uur vieren wij het begin van het paasfeest, het feest van de opstanding van Christus. Ieder jaar opnieuw kiest de werkgroep die de paasnacht verzorgt een thema uit het verhaal van het lijden, sterven en de opstanding. Dat is niet moeilijk omdat Jezus' laatste dagen op aarde door de evangelisten uitgebreid beschreven werden. Deze keer zijn het de dromen van Claudia, de vrouw van Pilatus, die de kerkgangers aan het denken zet.

Het gebeurt soms 's nachts dat je een droom hebt die je niet loslaat. Je wordt wakker en je weet: dit heb ik niet 'zomaar toevallig' gedroomd, dit betekent iets. Dit vertelt me wat ik moet doen. Zo is het lang geleden ook gegaan bij Claudia, de vrouw van Pilatus, ergens rond het jaar 33 na onze jaartelling. Jezus is opgepakt. De joodse religieuze leiders willen van hem af en veroordelen hem ter dood. Omdat de Romeinen de baas zijn, moet Pilatus, de Romeinse stadhouder, het eindoordeel vellen en het vonnis voltrekken. Pilatus is bang voor het volk. Al een paar keer heeft hij ze tegen zich in het harnas gejaagd - hij moet op zijn tellen passen, zeker nu: De stad is bomvol met pelgrims vanwege het joodse paasfeest. Pilatus is gewend ieder jaar op dat feest één gevangene vrij te laten, om het volk gunstig te stemmen. Hij geeft ze nu de keuze: Jezus vrij of Barabbas - een beruchte gevangene. Dan, op dat cruciale moment, wordt hem een bericht van zijn vrouw gebracht. 'Laat je niet in met deze rechtvaardige. Om hem heb ik namelijk vannacht in een droom veel moeten doorstaan'. Terwijl Pilatus het bericht tot zich laat doordringen, wordt de massa bespeeld om te kiezen voor Barabbas en voltrekt zich een drama dat tot op de dag van vandaag zijn sporen heeft nagelaten. De droom van Claudia is een nachtmerrie geworden ...

Solisten, Museumkoor en Kindercantorij zorgen met begeleiding van orgel en contrabas in bijpassende liederen voor de muzikale omlijsting. Zij openen deze paasnacht met de fraaie anthem 'Rejoice in the Lord' van de engelse componist George Rathbone. Bezoekers die om 21.15 uur aanwezig zijn kunnen het inzingen van de liederen meemaken. Lekker meezingen met het grote koor behoort tot de grootste geneugten van Oosterland!

In de meiviering horen en zien we het verhaal van de jongen Saul. Hij lijkt voorbestemd om later boer te worden, net als zijn vader. Maar het loopt anders. De profeet Samuël roept hem uit tot de eerste koning van Israël. Torenhoge verwachtingen heeft iedereen van de nieuwe koning. En Saul? Saul kiest niet zelf, hij wordt gekozen. Hij moet boven zijn macht presteren en hij faalt jammerlijk.

In de viering wordt het verhaal van Saul uitgespeeld. Het toneelstuk wordt af en toe stilgezet voor vragen en commentaar van mensen uit onze tijd. Hoe vrij zijn wij eigenlijk om te kiezen? Weet je nog wat je wilde worden toen je een kind was? Heb jij ook met schade en schande geleerd hoe wreed het leven kan zijn als je je bestemming misloopt en is er ook vandaag nog iemand te vinden die ons de weg wijst? Rond deze vragen maakte de liturgische werkgroep deze viering die als titel heeft: ‘Alles mag je worden….?’

(1 Samuel 4) De roeping van Samuël. Wat is een roeping?

Op 1 juli gaat het verhaal over de zoon van David en Batseba, een kind dat maar kort heeft geleefd en in de bijbel niet eens een naam heeft. Geboren omdat zijn vader en moeder de regels overtraden, geboren als resultaat van verraad en overspel. In allerlei opzichten kind van de rekening. Wat kun je over dit kind vertellen? Wat zegt dit kind ons vandaag nog?

Ieder verhaal heeft altijd twee kanten; in de viering komen David en Batseba daarom allebei voor het voetlicht, allebei met hun eigen kant van het verhaal. Gaandeweg wordt duidelijk hoezeer het korte leven van hun kind een ommekeer betekent…

Voor de kinderen is er een verhaal over twee vrienden, die allebei gek van computers zijn. In de ban van een uniek spel komt de vriendschap onder druk te staan…

Oecumenisch Centrum Michaëlskerk viert feest met Simson tijdens de Flora- en Visserij dagen in Den Oever.

Op zondag 2 september, als de Flora- en Visserij dagen in Den Oever in alle hevigheid zijn losgebarsten, viert ook het Oecumenisch Centrum Michaëlskerk in het naburige Oosterland uitbundig mee met de viering 'Ouders, er is nog hoop!'.

Veel Wieringers hebben gedurende de feesten in Den Oever familieleden en vrienden van elders te logeren die nu wel eens willen meemaken wat er zich in de Michaëlskerk afspeelt, zo blijkt uit de reacties die de Stichting Oecumenisch Centrum regelmatig ontvangt. Vandaar dat met de Oeverse feesten ook in de Michaëlskerk flink wordt uitgepakt. Het gehele jaar 2007 is gevuld met thema's rond kinderen in de bijbel.

Op zondag 2 september om 10.30 uur staat een jongerenwerkgroep klaar met een viering die is gebaseerd op de woelige jeugd van Simson.

Simson's komst werd aangekondigd door een engel; een wonderbaarlijke geboorte, want zijn ouders waren beiden onvruchtbaar. Hij zou een belofte moeten worden; een jongen die een begin zou maken met de bevrijding van Israël uit de handen van de Filistijnen.

Geen wonder dat zijn ouders - hele gewone mensen - zich danig zorgen maken over hoe ze het kind moeten opvoeden, immers: hoe maak je van een gewoon kind een bevrijder?

Ze noemen hem Simson; 'zonnetje' betekent dat. Nou, hij werd niet bepaald het zonnetje in huis want de jonge Simson is niet alleen oersterk, hij is ook roekeloos, onbeheerst, gewelddadig en wil van geen kritiek of goede raad weten. Meisjes kan hij genoeg krijgen, hij papt aan met allerlei vrouwvolk en het liefst met dat van de vijand, de Filistijnen.

Wat een zonnetje had moeten worden, werd in het huis van Manoach een donkere wolk. Uiteindelijk heeft hij zijn keuze gemaakt en met lood in de schoenen gaan beide ouders mee naar de stad van de vijand, waar de bruiloft gevierd gaat worden. Simson, overmoedig geworden door zijn kracht en de drank, geeft de bruiloftsgasten een raadsel op dat niet te raden is; het begin van een ramp ...

Bijbelverhalen worden vaak geïnterpreteerd als 'ver weg' en 'lang geleden'. In twee stukken theater laten de werkgroepleden zien dat dit helemaal niet het geval hoeft te zijn. Parallel aan het Simson-verhaal spelen zij de hilarische avonturen van Bep en Bas die hun zoontje Amold als hoofdprijs in een loterij wonnen. Ondanks de hulp van de gebruiksaanwijzing die er bij het knaapje geleverd is, voelen zij zich helemaal niet de opvoeders die hun wonderkind de juiste weg kunnen wijzen. Bovendien weet de jongen heel goed wat hij wil en zijn plannen hebben nou niet direct de instemming van zijn ouders ...

Speciaal voor dit liturgisch theater schreven Karen Hagg en Dirk Keijzer een smartlap voor solisten en koor. Maar ook de meer serieuze liedteksten van Henk Comelissen, Jan Boerstoei, Jaap Zijlstra, Bert de Vries en Bob Steenstra passen in het geheel.

Solisten, Kindercantorij en Museumkoor o.l.v. cantor Kees Klein zorgen voor de muzikale omlijsting en ondersteuning van de zingende kerkgangers. Wie lekker wil meezingen zorgt ervoor om 10.15 uur aanwezig te zijn; dan worden de liederen even in gezongen met de aanwezigen. Jan Dekker op orgel en Gerard Gerritse op contrabas verzorgen de begeleiding.

OECUMENISCHE VIERING OOSTERLAND: “LEVEN IS MEERVOUD VAN LEF”

Zondag 7 oktober gaat het in de viering van het Oecumenisch Centrum Michaëlskerk over Mozes.

Misschien kent u het wel: het verhaal van het joodse jongetje in het biezen mandje, dat ronddobbert in de Nijl en wordt gevonden en geadopteerd door de dochter van de Farao van Egypte… Eenmaal volwassen wordt deze Mozes de grote leider van het volk Israël. Maar die belangrijke rol kreeg hij niet vanzelf.  In de viering treffen we Mozes aan in de woestijn op een belangrijk keerpunt in zijn leven. Alles lijkt uitzichtloos, hij is gevlucht uit Egypte en een toekomst als grote leider lijkt ver weg.  Juist dan vraagt hij zich af waar hij vandaan komt, bij wie hij hoort…Door de verhalen van de vrouwen die het dichtst bij hem staan: zijn moeder, zijn adoptiemoeder en zijn zus, ontdekt hij iets belangrijks:  als zij hadden gedaan wat hen werd opgedragen van boven af, dan zou hij niet in leven gebleven zijn. Mozes dankt zijn leven dus aan mensen met lef. Zou hij dan misschien geroepen zijn om zelf ook met lef te leven? En hoe zit dat dan met ons ?  Voor de kinderen is er een verhaal over Tof en Lef, een ongewone jongen en een bijzonder meisje die elkaar vinden…

Museumkoor en Kindercantorij o.l.v. Kees Klein zingen voor en met de kerkgangers liederen die voor ieder te begrijpen en mee te zingen zijn. Een aantal liederen werd nieuw voor deze dag geschreven door Karen Hagg en ook is er een prachtig lied van Jeroen Zijlstra te horen, op muziek gezet door Dirk Keijzer en gezongen door Maartje en Loes Keijzer. Verdere muzikale medewerking wordt verleend door Kees Hanegraaff (orgel) en Annemieke de Nooijer,Marieke Eg en Simone Jorink (dwarsfluit).

 De viering begint om 10.30 uur. Vooraf worden de liederen geoefend. Iedereen is van harte welkom om mee te vieren! Na afloop is er koffie, thee en limonade en gelegenheid tot napraten.

‘Leven voorbij de dood’

Zondag 4 november staan we in de viering van het Oecumenisch Centrum Michaëlskerk stil bij de nagedachtenis aan dierbaren die niet meer bij ons zijn. In de viering heeft de werkgroep het verhaal van de jongeling van Naïn uitgewerkt. Het verhaal begint met het uit de stadspoort dragen van de overleden jongeling uit de stad Naïn. Hij had voor zijn moeder, een weduwe, een garantstelling voor de toekomst betekend. Het liep echter allemaal anders. Nu werd niet alleen haar enigst kind afgenomen, maar stortte tegelijkertijd haar relatief veiliggestelde toekomst in. Hoe nu verder…?

Bij het verlaten van de stad komt de rouwstoet een vreugdevolle menigte tegen met daarin Jezus. Het aangezicht van de vrouw beweegt hem ertoe in te grijpen in deze situatie. Jezus raakt de lijkbaar aan, gebiedt de overleden jongeling op te staan en geeft hem terug aan zijn moeder.

Als lezer kun je afvragen wat het doel van deze vertelling is. Dient het er enkel toe de wederopstanding van de jongeling te vertellen of is er meer? In de viering wordt gesproken over hoe dicht leven en dood naast elkaar kunnen bestaan. Je kunt je als nabestaande zó machteloos voelen dat je erdoor uit het veld geslagen raakt. Wat gebeurt er met je in zo’n situatie en komt er daadwerkelijk nog een moment waarop je het ‘aardse’ weer mag ervaren? Uit het veld geslagen keert een mensenleven van het donkerste moment voorzichtig weer naar het licht.

De werkgroep heeft gezorgd voor een stille en ingetogen viering met daarin een ingetogen spel, waarin Johan Boersen, Anny Kempeneers en Arnoud Vooijs gastrollen vervullen. Voor het bijzondere karakter van deze viering zijn door Karen Hagg speciaal nieuwe liedteksten geschreven en wordt een motet van Felix Mendelssohn opgevoerd. De muzikale uitvoering door Museumkoor, Kindercantorij en solisten gebeurt onder leiding van Kees Klein. Dries Post begeleidt op orgel, Gerard Gerritse op contrabas.

De viering begint om 10.30 uur, maar wie mee wil zingen, zorgt ervoor om 10.15 uur aanwezig te zijn; dan worden de liederen ingezongen met de aanwezigen. Iedereen is van harte welkom om mee te vieren. Na afloop is er koffie, thee en limonade en gelegenheid tot napraten.

 Een jaartje ouder"

 

Aan het eind van het jaar waarin de verhalen over kinderen in de bijbel centraal staan, kijkt een groep zestig-plussers om zich heen onder het motto: ‘Aan tijd gebonden’- stilstaan bij het verstrijken van de tijd. Een boeiende viering met vragen als ‘Wat is een wezenlijk kenmerk van ouder worden?’ en ‘Is een mens ooit klaar met leven?’Ga je bij het ouder worden anders naar het leven kijken en ga je ook anders over geloven denken?

De werkgroep vroeg een aantal ouderen naar hun mening over deze vragen en ging uit van een aantal publicaties in landelijke bladen, waar geschreven werd over het ‘jeugdig en vlot ouder worden’. Bewegen, verantwoord eten, het voorkomen van ongemak, en het goed gebruiken van de verkregen vrije tijd. Is er hierdoor nog tijd voor de terugblik op het leven en de aandacht voor hen die ons nodig hebben? De werkgroep heeft er een gevarieerde viering van gemaakt met als ‘illustratie’ een aantal verhalen van Toon Tellegen.

De muziek wordt verzorgd door een vocaal solokwartet, Museumkoor en Kindercantorij o.l.v. cantor Kees Klein.

Dries Post bespeelt het Teschemacherorgel; Gerard Gerritse de contrabas.

Zondag 2 december, 10.30 uur in de Michaëlskerk te Oosterland

"Ojee, ... een nieuw idee!" - 24 december 2007 Kerstnacht in de Michaëlskerk

Nooit eerder in de geschiedenis van het OCM heeft een werkgroep met zoveel voortvarendheid en bruisend van inspiratie een kerstnacht voorbereid! Met grote inzet is er vanaf januari tot juli 2007 aan gewerkt; het gehele draaiboek voor deze bijzondere viering is reeds lang voltooid!

Kerstnachten ... wat moet je er mee aan als je er al zoveel hebt voorbereid. Maar deze wordt verrassend anders en toch .... zo herkenbaar gekoppeld aan het kerstverhaal.

We horen de stem van God die een nieuw idee lanceert om de mensheid wat menselijker te maken. De engelen hebben zo hun twijfels over de afloop, maar als ze overtuigd raken van de genialiteit van de Schepper, beginnen ze enthousiast aan hun taak. Wijsheid, humor en ontroering wisselen elkaar in snel tempo af in deze viering, die geheel theatraal wordt gebracht. Het bijpassende liedmateriaal is gekozen uit het 'ijzeren kerstrepertoire' , - dus heerlijk om mee te zingen - maar wel met hier en daar wat nieuwe teksten.

Een liturgische werkgroep, gastspelers, solisten, Museumkoor, Kindercantorij, orgel en een compleet barokorkest zorgen voor een hartverwarmende ervaring.

De beide kerstnachtvieringen beginnen wat vroeger dan andere jaren, n.l. om 20.30 en 22.30 uur.

 LET OP:

Voor deze viering heeft u een kaart nodig.  Kaarten zijn te verkrijgen aan de kerk op zaterdag 1 december 2007, vanaf 17.00 uur

De kaarten kosten € 6,- p.p., waarmee de onkosten worden gedekt die de deelname van een orkest nu eenmaal met zich meebrengt

Wilt u weten wat we in 2006 hebben gevierd?  Neem hier een kijkje!