Op deze pagina vindt u informatie over
onze vieringen van 2008.

jaarthema:  Water

Zin om mee te vieren?, klik hier!

Vieringen: iedere eerste zondag van de maand om 10.30 uur.

Vieringen in de Michaëlskerk zijn bedoeld en gemaakt voor het hele gezin. Dus ook voor kinderen is er altijd iets te beleven in het Liturgisch Theater, waarin de vaak niet eenvoudige symboliek van het verhaal is omgewerkt tot herkenbaar spel.  Kinderen in de basisschoolleeftijd kunnen de vieringen heel goed meemaken.

  Parkeren is geen probleem op Oosterland; in de dorpskom geldt een parkeerverbod, maar op honderdvijftig meter afstand van de kerk is ruime parkeergelegenheid aan de Keizerspoeldijk.   (klik hier voor een routebeschrijving)

-- let op: het inzingen begint om 10.15 uur --

In het jaar 2008 hebben de vieringen in de Michaëlskerk van Oosterland - Wieringen als thema: 'Water".Iedere viering is opgebouwd rond een bijbelverhaal waarin water een hoofdrol of bijrol speelt. Water speelt in de bijbel verschillende rollen, water als redding, water om te dopen, enfin verschillende rollen, die dit jaar in de diverse vieringen worden besproken

Het Oecumenisch Centrum Michaëlskerk Oosterland heeft voor het gehele jaar 2008 de zogenaamde 'waterverhalen ' uit de bijbel op het programma staan. Water staat in de bijbel model als symbool voor leven, maar ook voor ondergang. In elf vieringen reist men door het oude- en nieuwe testament met verhalen over levend water dat redt, maar ook water dat dreigt en doodt. De tweede viering in de serie gaat over de eerste reddingboot: Noach's ark.

De ark van Noach is voor de kerk een uitgemolken thema, maar biedt ook zoveel inspiratie en mogelijkheden tot uitbeelding, dat je er nooit op raakt uitgekeken.

Voor kunstenaars heeft Noach's ark de eeuwen door altijd geweldige mogelijkheden geboden: tot op de dag van vandaag vind je hem terug in schilderijen, beeldhouwwerk, gobelins (zoals de reusachtige wandtapijten in het Wawelpaleis in Kraków) grafiek en keramiek.

Iedereen heeft wel eens een afbeelding van de ark met of zonder dieren gezien.

De aanleiding tot de zgn. 'zondvloed' is heel wat minder bekend.

In het bijbelboek Genesis is de mens eigenlijk nog maar nét geschapen, of God had er al weer spijt van dat hij er aan begonnen was. De mens moest de kroon op de schepping worden, maar die kroon mist de glans waarop God gehoopt had. De mens wilde zich niet houden aan de wetten en regels die Hij voor hem bedacht had: hij gaat zijn eigen weg en volgt zijn eigen plannen. Het wordt zó'n puinhoop, dat God besluit er een eind aan te maken.

'Ik zal de mensen die Ik gemaakt heb van de aarde wegvagen', dacht Hij, 'en met de mensen gelijk ook maar het vee, de kruipende dieren en de vogels, want ik heb er spijt van dat ik ze gemaakt heb.'

De schrijvers van het Oude Testament voorzagen God van menselijke trekjes, zodat de lezer zich in zijn gedachtewereld kon verplaatsen. Het is alsof wij over een mens lezen die diep teleurgesteld is: 'Weg ermee'. Maar... tussen al die figuren die alleen maar voor zichzelf bezig zijn en zich om niets of niemand bekommeren, ziet God hem zomaar staan: Noach, een mens naar zijn hart. Die kan hij nog gebruiken voor zijn nieuwe plan! En zo start een unieke reddingsoperatie waarmee Noach het nog behoorlijk druk krijgt...

Acht jongeren van veertien en vijftien jaar oud hebben maandenlang aan de voorbereiding van de viering gewerkt. Een tot musical omgewerkt verhaal van Athur Umbgrove vormde de basis waaromheen de korte gedachten en commentaren gegroepeerd staan. Die afwisseling in spel en tekst maakt de viering voor jong en oud aantrekkelijk. Iedereen kan dus met een gerust hart de kinderen meenemen; ook voor hen is er veel te beleven! Bob Steenstra schreef de bijpassende liedteksten, waarvoor cantor Kees Klein de muziek schreef.

Bezoekers van de Michaëlskerk worden uitgenodigd om op 3 februari om 10.15 uur aanwezig te zijn om met de cantor de liederen te oefenen. Wie per auto komt kan ruim parkeren aan de Keizerspoeldijk, op zo'n honderd meter afstand van de kerk.

Op zondag 2 maart staan de deuren van de Michaëlskerk in Oosterland weer wagenwijd open voor iedereen die de oecumenische viering mee wil maken. In de serie ‘ waterverhalen” gaat het deze keer over Jakob. Hij was één van de aartsvaders van Israël, een bekende naam uit de bijbelse geschiedenis. Maar zoals zoveel bijbelfiguren: ook hij heeft een weerbarstig leven, waarin hij de nodige streken uithaalt.  In zijn verhaal gaat het vaak over bedrog. Jakob bedriegt zijn oude vader en zijn broer, om de erfenis in de wacht te slepen. Natuurlijk komt het bedrog uit en Jakob moet vluchten voor zijn broer. Uiteindelijk komt hij bij een rivier, wetend dat aan de overkant zijn broer op hem wacht...Zullen zij zich verzoenen of blijft de breuk? De werkgroep laat ons kijken naar het verhaal als naar een film, terwijl alledaagse familieperikelen van nu de revue passeren. Zo blijkt hoezeer het oude verhaal gaat over wat wij vandaag ook nog mee kunnen maken...

In het verhaal voor de kinderen gaat het over een moeder die de jongste voortrekt,

maar hoe leuk is het eigenlijk om moeders lieveling te zijn?

Aanvang: 10.30 uur. Vooraf worden de liederen geoefend. Museumkoor en Kindercantorij o.l.v. Kees Klein zingen voor en met de kerkgangers. De organist is Jan Dekker.

Iedereen is welkom! Na afloop is er koffie/thee en limonade.

Zaterdagavond 22 maart wordt in Oosterland een prachtige vertolking neergezet van het paasverhaal. De bijzondere rol die het water dit jaar speelt in de vieringen van het Oecumenisch Centrum Michaëlskerk wordt op een ingenieuze wijze betrokken bij de oorspronkelijke gebeurtenissen rond Pasen.

Het verhaal rond Pasen symboliseert zoveel meer dan alleen het verraad, de veroordeling en vervolgens de lijdensweg van Jezus. Het is alsof je in een groot prentenboek kijkt en steeds meer geïntrigeerd raakt door de kleinere gebeurtenissen. Details die, op het eerste oog minder belangrijk, toch een heel belangrijke boodschap meegeven.

Voor de viering zijn drie oorspronkelijke verhalen als uitgangspunt genomen, te beginnen met de voetwassing tijdens het Laatste Avondmaal. Jezus stond op van tafel om de voeten van zijn discipelen te wassen, hoe gewoon zo’n handeling ook zou kunnen lijken… Ging het daar wel echt om reinheid?

Vervolgens belanden we aan bij het cruciale moment in Jezus’ leven, waarop voor hem een oordeel werd geveld over zijn aardse bestaan. De menigte voor het paleis van Pilatus was uitzinnig. Hoe kon Pilatus anders doen, dan mee te gaan in de wensen van deze opgejaagde mensenmassa. “Ik was mijn handen in onschuld.”

In het derde en laatste verhaal wordt stilgestaan bij het moment dat Maria Magdalena aankomt bij het graf. Twee engelen gezeten aan het hoofd- en voeteneind met de ontroostbare Maria Magdalena, het de tranen stromen over haar wangen, als een niet te beteugelen rivier. Het woest kolkende, al haar geloof en vertrouwen in het goede, weggeslagen door een onbegrijpelijke gebeurtenis…

Hoewel het lijkt alsof de drie verhalen niets met elkaar gemeen hebben, verbeelden zij de belangrijke functionaliteit van water in het menselijk bestaan. Als een rivier kabbelend, versnellend, wild en woest leidt zij uiteindelijk tot het prachtige meer dat ons geschiedenis verbeeld. De geschiedenis, waarin we onszelf weerspiegeld zien.

Deze bijzondere Paasnacht wordt op een prachtige wijze muzikaal omlijst door het Michaëlskoor, dubbelkwartet en solist Petra Roorda onder leiding van dirigent Kees Klein. Het orgel wordt bespeeld door Jan Dekker, Gerard Gerritse bespeelt de contrabas. Karen Hagg schreef speciaal voor deze viering een drietal nieuwe liederen aansluitend op de drie verhalen met daarbij muziek van cantor Kees Klein.

Bezoekers van de Michaëlskerk worden uitgenodigd om 21.00u aanwezig te zijn om de met cantor en orgel de liederen te oefenen. Uw auto kunt u parkeren aan de Keizerspoeldijk, op zo’n honderd meter afstand van de kerk. De viering begint om 21.15.

'Op weg door het water' in de Michaëlskerk van Oosterland.

Nauwelijks hebben we het Paasfeest achter ons, of het Oecumenisch Centrum Michaëlskerk stort zich weer in een nieuw avontuur! In de serie 'Waterverhalen uit de bijbel' geeft het op zondag 6 april om 10.30 uur ruimte aan het verhaal over de doortocht door de Rietzee: Mozes en zijn volk op de vlucht voor de Farao van Egypte.

Het volk van Israël leefde als slaaf in Egypte. Lang geleden waren de Israëlieten naar dat land gegaan toen een grote hongersnood het hele Midden-Oosten trof. Ze waren welkom geweest. Maar dat was lang geleden en allang vergeten. Nu werden ze onderdrukt en afgebeuld, zo erg, dat het op den duur niet meer te harden was. Dan komt Mozes hen ophalen - als een geschenk uit de hemel. Het vertrek gaat niet zonder slag of stoot: Egypte moet eerst nog op de knieën. God laat de beruchte plagen op hen los. Uiteindelijk geeft Farao toe en beginnen ze aan een tocht die sinds die dag symbool staat voor de bevrijding van iedere onderdrukte.

De werkgroep van jongeren die de viering heeft voorbereid koos voor een aparte aanpak. Het verhaal wordt in afwisseling verteld en gespeeld, maar zó, dat verleden en heden door elkaar lopen. Telkens zal de toeschouwer zich afvragen ofhet over mensen van toen ging of over ons nu; over onze eigen slavernij en bevrijding daaruit; over onze eigen hals-over-kop uittocht; onze eigen verwijten aan degene die ons er uit helpt en onze eigen doortocht door het water.

Een verrassende rol is weggelegd voor Mozes die dan wel jood is, maar als kind opgevoed aan het Egyptische hof. Hij staat tussen twee vuren, kiest voor 'zijn slaven', maar hoe laat je je oude leven achter...?

Solisten, Kindercantorij en Museumkoor o.l.v. cantor Kees Klein hebben een scala aan bijpassende liederen ingestudeerd die samen met de kerkgangers of als solo worden uitgevoerd. Organist is Dries Post.

WONDERLIJKE VIERING IN OOSTERLAND

Zondag 4 mei staat de oecumenische viering in Oosterland in het teken van wonderen. Twee bijbelverhalen vormden het basismateriaal, twee waterwonderverhalen die zich afspelen midden in de woestijn waar het volk Israël rondzwierf. Aan de hand daarvan werd de centrale vraag voor deze viering: geloof jij dat wonderen bestaan en zo ja, wat is dan vandaag een wonder voor jou?  De werkgroep stelde deze vraag ook aan de kinderen van de Cantorij en een selectie uit hun vaak verrassende en ontroerende antwoorden is in de viering te horen. Eigen teksten van de werkgroep, een persoonlijke ervaring uit de tweede wereldoorlog van Marijke Cornelissen , een nieuw lied geschreven en gezongen door Heleen Butijn en een prachtig verhaal van Toon Tellegen hebben een afwisselende viering laten ontstaan die als titel kreeg:

“ HET IS WAT HET IS” . Een viering die kleine en grote mensen van binnen en buiten de kerk uitnodigt om na te denken over de vraag wat jij in jouw leven als een wonder beschouwt. Ook op deze zondag zingen Museumkoor, Kindercantorij en solisten o.l.v. Kees Klein voor en met de kerkgangers. Vanaf 10.15 uur worden de liederen geoefend. De viering begint om 10.30 uur. Na afloop is er koffie, thee en limonade. Iedereen is van harte welkom.

Al jaren heeft het niet geregend. Het land is kurkdroog, de oogsten mislukken, de mensen hebben honger. Koning Achab wil niet luisteren naar de profeet Elia en het einde van de ellende is niet in zicht. Maar Elia laat zich niet de mond snoeren en roept een wedstrijd uit. Kom maar op, Achab, met je heidense goden.

We zullen eens zien welke God er echt iets te vertellen heeft.

En dan komt er een ware godenwedstrijd op gang op de berg Karmel!

Elia wint en het verhaal eindigt met bevrijdende regen.

Een verhaal over de vraag waarvoor je nu eigenlijk kiezen moet...

Toen Jona in de walvis zat…. Jona wordt door God geroepen, maar heeft geen zin om aan die roeping te beantwoorden. Hij gaat aan boord van een schip, op weg naar een vrij leven, maar…de storm steekt op en uiteindelijk kan de zee alleen kalmeren als Jona overboord wordt gezet. 

Een viering over weglopen voor je roeping, je bestemming… over lot en noodlot, over redding juist als de nood het hoogst is, over nood die leert bidden…           

Een verhaal over vissermannen die worden weggeroepen bij hun boot, hun net, hun vis om vissers van mensen te worden. Wat is dat? Zieltjes winnen, mensen in je net laten spartelen of iets heel anders?

Jezus en zijn leerlingen in een boot op het water. De wind en het water gaan flink te keer, maar Jezus ligt te slapen alsof er niets aan de had is..

Op zijn gezag gaan de wind en de golven liggen. Nou ja, iedereen weet natuurlijk dat dat niet echt kan...zo’n wonderverhaal, wat moet je er mee? Of kun je het ook zo lezen dat het ook in jouw leven gebeuren kan?

Het is een gewone morgen. Nou ja, gewoon...Niets is meer gewoon sinds Jezus gestorven is...Zijn leerlingen keren terug naar wat ze kennen: ze gaan weer vissen, maar ze vangen niets. Dan staat daar op de oever een vreemdeling die ze vertelt dat ze het over een andere boeg moeten gooien... en opeens vangen ze vis in overvloed en herkennen ze hem...Een verhaal over doden die je soms in levende lijve voor je ziet staan, over iemand die je vertelt dat je het over een andere boeg moet gooien...                                              

Bij een bron heeft Jezus een bijzondere ontmoeting met een vrouw. De vrouw heeft een veelbewogen leven achter zich. Zij geeft hem te drinken, hij geeft haar levenswater: stroom van wijsheid die je vertelt welke kant je op moet

Soms vind je iemand tegenover je die je helpt om te zien wat jij van je leven gemaakt hebt en wat je kunt doen als je daarvan schrikt...

Thema volgt 

LET OP:

Voor deze viering heeft u een kaart nodig. 

Wilt u weten wat we in 2007 hebben gevierd?  Neem hier een kijkje!